Gdy po wymianie oleju w Fiacie 126p silnik nadal pracuje z tym samym, nieco ciężkim odgłosem, przyczyną nie zawsze jest zużyty olej. W wielu egzemplarzach problemem bywa wieloletni osad zgromadzony w filtrze odśrodkowym. Z zewnątrz filtr może wyglądać poprawnie, a jego wnętrze pozostaje częściowo wypełnione mieszaniną nagaru, pyłu metalicznego i gęstego oleju.
Filtr odśrodkowy oleju wykorzystuje ruch obrotowy do oddzielania cięższych zanieczyszczeń od oleju. Nie jest to klasyczny filtr puszkowy, który po prostu odkręca się i wymienia. W typowym silniku Fiata 126p filtr jest związany z zespołem koła pasowego wału korbowego i znajduje się pod jego pokrywą. Dlatego samo spuszczenie oleju nie zastępuje czyszczenia tego elementu. [2]
Szczegóły mocowania mogą różnić się zależnie od rocznika, odmiany silnika, zastosowanych części zamiennych i wcześniejszych napraw. Dotyczy to zwłaszcza samochodów po remontach, z elementami pochodzącymi z innej wersji silnika oraz odmiany BIS. Jeżeli układ w konkretnym egzemplarzu nie odpowiada opisowi, pierwszeństwo ma dokumentacja danego samochodu oraz oznaczenia znajdujące się na zamontowanych częściach.
Prawidłowa praca obejmuje nie tylko usunięcie osadu. Trzeba bezpiecznie przygotować auto, rozpoznać właściwy element, nie zanieczyścić wnętrza silnika, sprawdzić powierzchnie uszczelniające, zastosować właściwą uszczelkę, uzupełnić olej i skontrolować silnik po uruchomieniu.
1. Ustal, gdzie znajduje się filtr i przygotuj samochód do pracy
Filtr odśrodkowy a zwykły filtr oleju
W klasycznym Fiacie 126p filtr oleju nie ma postaci łatwo rozpoznawalnej, wymiennej puszki przykręconej do kadłuba silnika. Filtr odśrodkowy jest częścią zespołu znajdującego się przy kole pasowym wału korbowego. Olej przepływa przez układ smarowania, a obracający się element powoduje odkładanie cięższych zanieczyszczeń na wewnętrznych ściankach komory filtra. [3]
To rozwiązanie jest proste i trwałe, ale wymaga okresowego mechanicznego usunięcia osadu. Nie ma elementu filtracyjnego, który można wyjąć i zastąpić nowym. Z tego powodu określenia wymiana filtra oleju w Maluchu bywają stosowane potocznie, chociaż w praktyce chodzi najczęściej o demontaż pokrywy, oczyszczenie komory filtra i ponowne uszczelnienie. [1]
Czego nie pomylić z filtrem odśrodkowym
Przed rozpoczęciem pracy trzeba odróżnić filtr od kilku innych elementów układu smarowania:
korek spustowy znajduje się w dolnej części silnika i służy do spuszczania oleju, ale nie jest filtrem;
smok olejowy znajduje się wewnątrz silnika, przy pompie oleju, i nie jest elementem czyszczonym przez zdjęcie pokrywy koła pasowego;
pokrywa rozrządu osłania inny zespół i jej zdjęcie nie jest równoznaczne z dostępem do filtra odśrodkowego;
koło pasowe wału korbowego przenosi napęd na pasek, a w jego zespole znajduje się komora filtra odśrodkowego.
Jeżeli po zdjęciu elementu widać pasek, koło pasowe i pokrywę zewnętrzną, jest to właściwy obszar. Nie należy jednak odkręcać kolejnych części „na próbę”. W samochodzie po przeróbkach podobnie wyglądający zespół może mieć inną konstrukcję lub inne mocowanie.
Źródło: Pexels | Autor: Marcin Cieślak
Różnice między odmianami i samochodami po naprawach
Standardowy Fiat 126p z silnikiem chłodzonym powietrzem ma układ, którego ogólna zasada działania pozostaje taka sama, ale szczegóły montażu mogą być odmienne. Inaczej może wyglądać dostęp do śrub, sposób mocowania osłon, typ uszczelki albo samo koło pasowe. Odmiana BIS ma inną konstrukcję silnika i nie należy bez sprawdzenia przenosić na nią procedury przeznaczonej dla klasycznego silnika „maluchowego”.
Podobna ostrożność jest potrzebna w aucie, w którym zamontowano silnik po wymianie. Sam fakt, że samochód ma nadwozie Fiata 126p, nie przesądza jeszcze o typie wszystkich podzespołów. Przed demontażem dobrze jest odczytać oznaczenia silnika, obejrzeć kształt pokrywy oraz porównać układ z instrukcją napraw lub katalogiem części właściwym dla danego zespołu.
Bezpieczne ustawienie auta
Samochód powinien stać na równej, stabilnej nawierzchni. Hamulec ręczny należy zaciągnąć, a koła zabezpieczyć klinami. Jeżeli dostęp wymaga uniesienia auta, podnośnik służy wyłącznie do podniesienia, natomiast dalsza praca pod samochodem może odbywać się tylko na odpowiednich podporach. Podnośnik hydrauliczny lub fabryczny nie jest zabezpieczeniem przed opadnięciem auta.
Silnik można wcześniej krótko rozgrzać, aby olej łatwiej spłynął. Nie należy jednak rozpoczynać demontażu przy gorącym kole pasowym, wydechu ani rozruszniku. Elementy w tej części samochodu długo utrzymują temperaturę, a rozgrzany olej może spowodować poważne oparzenie.
Przed pracą w pobliżu elementów, które mogłyby spowodować obrót wału, rozsądne jest odłączenie akumulatora. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy ktoś inny może przypadkowo przekręcić kluczyk albo gdy narzędzie znajdzie się w pobliżu instalacji rozrusznika. Przewód należy zabezpieczyć tak, aby nie zetknął się samoczynnie z zaciskiem.
Oczyszczenie miejsca przed zdjęciem pokrywy
Jeśli Fiat 126p stał kilka miesięcy, okolica koła pasowego zwykle jest pokryta kurzem, pyłem z paska i tłustym brudem. Przed otwarciem pokrywy trzeba usunąć luźne zanieczyszczenia za pomocą pędzla, czyściwa i środka do mycia części. Najgorszym rozwiązaniem jest odkręcenie pokrywy, a następnie zdmuchnięcie brudu do wnętrza silnika.
Nie chodzi o kosmetyczne umycie całego przedziału silnika. Trzeba oczyścić przede wszystkim styk pokrywy z korpusem, łby śrub i zagłębienia, z których piasek mógłby osunąć się do otwartej komory. Nawet drobina twardego piasku może później trafić do kanału olejowego albo zostać przyciśnięta do powierzchni uszczelniającej.
2. Zgromadź narzędzia, materiały i zabezpiecz miejsce przed zabrudzeniem
Podstawowe wyposażenie warsztatowe
Do czyszczenia filtra odśrodkowego potrzebny jest zestaw dopasowany do konkretnego egzemplarza. Zwykle przydadzą się:
klucze płaskie, oczkowe lub nasadowe właściwego rozmiaru;
krótka i przedłużana grzechotka, jeżeli dostęp do śrub jest ograniczony;
śrubokręty dobrane do zastosowanych opasek i osłon;
szczypce do opasek oraz mały haczyk do wyjmowania starej uszczelki;
sztywny pędzel o krótkim włosiu;
latarka lub lampa warsztatowa;
pojemnik na zużyty olej;
czyściwo, które nie pozostawia włókien;
mały pojemnik na śruby i podkładki.
Warto mieć także marker i woreczki strunowe. Można opisać nimi śruby należące do poszczególnych osłon. To prosta czynność, ale ogranicza pomyłki przy składaniu, zwłaszcza gdy samochód ma niestandardowe mocowania po wcześniejszym remoncie.
Środki czyszczące i części jednorazowe
Do mycia komory filtra nadaje się środek do czyszczenia części, benzyna ekstrakcyjna używana zgodnie z zasadami bezpieczeństwa albo inny odtłuszczacz przeznaczony do elementów mechanicznych. Preparat nie powinien pozostawiać agresywnej warstwy na uszczelnieniach ani powodować korozji powierzchni aluminiowych.
Źródło: Pexels | Autor: Artem Podrez
Przed rozpoczęciem pracy trzeba przygotować nową uszczelkę pokrywy, a w razie potrzeby również nowe podkładki uszczelniające. Stara uszczelka może po zdjęciu wyglądać na całą, ale po ponownym zaciśnięciu nie musi już zapewnić szczelności. Szczególnie ryzykowne jest używanie uszczelki stwardniałej, spłaszczonej lub nasiąkniętej olejem. [4]
Jeżeli olej jest stary, zanieczyszczony albo zostanie spuszczony podczas pracy, należy mieć przygotowaną odpowiednią ilość świeżego oleju. Rodzaj i lepkość powinny odpowiadać wymaganiom konkretnego silnika oraz warunkom eksploatacji. Nie należy zastępować właściwego oleju przypadkowym produktem tylko dlatego, że pozostał po innej naprawie.
Ochrona przed olejem i środkami chemicznymi
Pod samochód trzeba podłożyć kuwetę, matę chłonną albo gruby karton z dodatkowym pojemnikiem. Olej nie powinien trafiać na ziemię, kostkę brukową ani do kanalizacji. Zużyty olej i zabrudzone czyściwo należy przekazać do punktu zbierającego odpady tego rodzaju.
Rękawice chronią skórę przed olejem i odtłuszczaczem, natomiast okulary ograniczają ryzyko dostania się płynu do oczu podczas mycia. Nie wolno palić ani używać otwartego ognia. Opary niektórych preparatów są łatwopalne, a rozlany olej może zapalić się po kontakcie z gorącym wydechem.
Nie zastępuj uszczelki przypadkową ilością silikonu
Brak nowej uszczelki nie powinien być automatycznie rekompensowany grubą warstwą silikonu. Nadmiar masy może zostać wyciśnięty do wnętrza komory i oderwać się po pewnym czasie. Taki fragment może ograniczyć przepływ oleju lub zostać przeniesiony w stronę kanału smarowania.
Jeżeli dla konkretnego mocowania przewidziano uszczelkę papierową, najlepiej zastosować element o właściwym kształcie i grubości. Masa uszczelniająca może być użyta tylko wtedy, gdy dopuszcza ją konstrukcja oraz instrukcja stosowanego preparatu. Powierzchnie muszą być odtłuszczone, a czas wiązania trzeba uwzględnić przed napełnieniem silnika olejem.
3. Demontaż osłon i koła pasowego bez uszkodzeń
Dokumentowanie położenia elementów
Przed odkręceniem pierwszej śruby dobrze jest zrobić kilka zdjęć. Fotografie powinny obejmować przebieg paska, położenie podkładek, kierunek montażu pokrywy i rozmieszczenie przewodów. Zdjęcie nie zastępuje dokumentacji, ale pomaga odtworzyć układ, gdy praca zostanie przerwana.
Podczas demontażu śruby należy układać w kolejności wyjmowania albo odkładać do opisanych pojemników. Niektóre mocowania mogą mieć różną długość. Zbyt długa śruba w niewłaściwym otworze może oprzeć się o element wewnętrzny, a zbyt krótka nie zapewni prawidłowego docisku.
Zdjęcie paska i kontrola jego stanu
Jeżeli dostęp do pokrywy wymaga poluzowania lub zdjęcia paska, przed jego demontażem trzeba sprawdzić jego stan. Pęknięcia, postrzępione krawędzie, szkliście gładka powierzchnia i ślady oleju są sygnałem, że nie powinien wrócić do eksploatacji bez oceny.
Pasek nie może być napinany przez podważanie koła pasowego ostrym narzędziem. Takie działanie może uszkodzić krawędź koła albo sam pasek. Po ponownym montażu napięcie powinno odpowiadać zaleceniom dla konkretnej wersji, a nie przypadkowemu odczuciu „na palec”. Zbyt luźny pasek będzie się ślizgał, zbyt napięty obciąży łożyska i wał.
Odkręcanie mocowania koła pasowego
Największej ostrożności wymaga centralne mocowanie koła pasowego wału korbowego. Wał nie może obracać się podczas odkręcania. Do jego unieruchomienia należy użyć metody przewidzianej dla danego silnika, najlepiej bez opierania narzędzia o delikatne łopatki koła, osłony wentylatora lub przewody.
Nie należy blokować wału przez wkładanie przypadkowego pręta między elementy koła. Można w ten sposób wygiąć koło pasowe, uszkodzić zęby albo przeciążyć napęd rozrządu. Jeżeli śruba jest mocno zapieczona, bezpieczniej użyć penetranta, właściwego klucza i stabilnego podparcia niż zwiększać siłę długą rurą bez kontroli.
Kierunek gwintu, rodzaj podkładki i sposób zabezpieczenia śruby powinny zostać sprawdzone w dokumentacji konkretnego zespołu. Nie wolno zakładać, że każdy egzemplarz ma identyczne rozwiązanie. Po zdjęciu mocowania elementy trzeba odłożyć w takiej kolejności, w jakiej były zamontowane.
Zdjęcie koła pasowego i pokrywy filtra
Po odkręceniu centralnego mocowania koło pasowe należy zsunąć z wału bez gwałtownego podważania. Jeżeli element nie chce zejść, trzeba sprawdzić, czy nie trzyma go dodatkowa podkładka, nalot na czopie albo pozostałe mocowanie. Uderzanie młotkiem w krawędź koła może doprowadzić do jego odkształcenia.
Źródło: Pexels | Autor: Serhii Barkanov
Po zdjęciu koła warto od razu obejrzeć czop wału i rowek wpustowy, jeżeli w danym wykonaniu zastosowano wpust. Nie powinno być tam głębokich zadziorów, śladów obrócenia koła ani wyraźnego luzu. Zabrudzenia można usunąć czyściwem, ale nie należy spiłowywać materiału bez ustalenia przyczyny problemu.
Pokrywę filtra odśrodkowego odkręca się równomiernie, stopniowo luzując kolejne śruby. Dzięki temu nie zostaje niepotrzebnie naprężona. Jeżeli pokrywa przykleiła się do uszczelki, można delikatnie opukać ją przez drewniany element albo użyć plastikowego narzędzia. Podważanie ostrym śrubokrętem może porysować powierzchnię styku i później spowodować wyciek oleju.
Ocena osadu po otwarciu komory
Po zdjęciu pokrywy należy zwrócić uwagę na ilość i rodzaj zgromadzonego osadu. Ciemna, gęsta maź jest typowym skutkiem pracy filtra i długiego okresu między czyszczeniami. Drobne metaliczne opiłki, większe fragmenty materiału lub jasne kawałki uszczelniacza wymagają natomiast dodatkowego wyjaśnienia.
Jeżeli osad zawiera dużo błyszczących cząstek metalu, nie należy poprzestać na samym umyciu pokrywy. Taki objaw może wskazywać na zużycie elementów silnika albo uszkodzenie współpracujących powierzchni. W takiej sytuacji warto zachować próbkę zanieczyszczeń i przed dalszą jazdą ustalić przyczynę ich powstania.
4. Oczyść komorę filtra bez wprowadzania brudu do silnika
Usuwanie zwartego osadu
Najpierw trzeba mechanicznie zebrać grubą warstwę osadu. Do tego celu nadaje się plastikowa szpatułka, drewniany patyczek albo sztywny pędzel. Narzędzie powinno być na tyle twarde, aby oderwać nagar, ale nie może rysować powierzchni pokrywy ani deformować jej krawędzi.
Osad najlepiej przenosić bezpośrednio do pojemnika, zamiast rozcierać go po całym elemencie. Szczególną uwagę należy zwrócić na zagłębienia, kanały i okolice otworów, którymi olej dopływa lub odpływa z zespołu. Nie wolno wciskać zanieczyszczeń do otworów tylko po to, aby szybciej oczyścić powierzchnię.
Mycie pokrywy i elementów filtra
Po usunięciu stałego osadu pokrywę można umyć środkiem do części. Preparat należy nanosić na wyjęty element, a nie obficie rozpylać w stronę otwartego silnika. Następnie trzeba przetrzeć powierzchnie czyściwem i pozostawić je do całkowitego odparowania.
Jeżeli konstrukcja ma dodatkowe podkładki, pierścienie lub elementy ustalające, należy myć je osobno i odkładać w kolejności demontażu. Nie wolno zmieniać ich położenia ani zastępować przypadkową podkładką o innej grubości. W filtrze odśrodkowym znaczenie ma prawidłowy przepływ oleju i zachowanie właściwego położenia elementów wirujących.
Czyszczenie korpusu silnika
Wnętrze korpusu trzeba wycierać ostrożnie, używając czyściwa niepozostawiającego włókien. Luźne drobiny można zbierać pędzlem skierowanym na zewnątrz, a następnie usunąć czystym materiałem. Nie należy kierować sprężonego powietrza bezpośrednio do otworów olejowych, ponieważ zanieczyszczenia mogą zostać wepchnięte głębiej w kanały.
Przed zamknięciem komory trzeba sprawdzić palcem w rękawiczce, czy w zagłębieniach nie pozostała twarda warstwa nagaru. Nie powinno się jednak szorować powierzchni ostrym skrobakiem ani papierem ściernym. Drobne rysy na płaszczyźnie uszczelniającej mogą później stać się drogą wycieku.
5. Sprawdź powierzchnie, koło pasowe i uszczelnienie
Kontrola pokrywy i płaszczyzny styku
Pokrywa powinna być wolna od pęknięć, głębokich wżerów i odkształceń. Krawędź przylegająca do korpusu musi być równa. Jeżeli w kilku miejscach widać ślady silnego podważania, trzeba ocenić, czy pokrywa nadal zapewni równomierny docisk uszczelki.
Źródło: Pexels | Autor: Jose Ricardo Barraza Morachis
Powierzchnie uszczelniające należy odtłuścić i wytrzeć do sucha. Stare resztki uszczelki usuwa się bez pośpiechu, aby nie zaokrąglić krawędzi i nie uszkodzić aluminium. Jeżeli pokrywa jest wyraźnie wygięta, samo zastosowanie grubszej uszczelki nie będzie prawidłową naprawą.
Ocena koła pasowego i mocowania
Koło pasowe trzeba obejrzeć pod kątem pęknięć, skrzywienia oraz zużycia powierzchni współpracującej z paskiem. Rowek paska nie powinien mieć ostrych zadziorów ani śladów nierównego wybierania. Wszelkie zabrudzenia olejowe należy usunąć przed ponownym założeniem paska.
Należy także sprawdzić stan śruby, podkładki i gwintu. Uszkodzony gwint, rozciągnięta śruba albo zdeformowana podkładka nie powinny wrócić do montażu tylko dlatego, że element da się jeszcze przykręcić. Sposób wymiany i wymagany moment dokręcania trzeba ustalić dla konkretnej wersji silnika.
6. Zamontuj pokrywę, koło pasowe i pasek
Założenie nowej uszczelki
Nową uszczelkę należy ułożyć na czystej, suchej powierzchni, bez fałd i przesunięcia względem otworów. Jeżeli producent uszczelki przewiduje określony kierunek montażu, trzeba go zachować. Nie należy smarować jej przypadkowym środkiem ani przyklejać dużą ilością masy uszczelniającej.
Śruby pokrywy powinny zostać wprowadzone ręcznie, aby nie uszkodzić gwintów. Najpierw dokręca się je lekko, a następnie stopniowo i naprzemiennie. Taki sposób pozwala równomiernie docisnąć uszczelkę. Ostateczny moment dokręcania powinien odpowiadać dokumentacji, ponieważ zbyt mocne dokręcenie może wypaczyć pokrywę lub zerwać gwint w lekkim stopie.
Montaż koła pasowego
Przed nasunięciem koła pasowego trzeba oczyścić czop wału i sprawdzić, czy element wchodzi we właściwe położenie. Koła nie należy wciskać przez dokręcanie śruby, jeżeli wyczuwalny jest opór wynikający z nieprawidłowego ustawienia. Wpust, podkładka i element zabezpieczający muszą znaleźć się dokładnie tam, gdzie były przewidziane dla danego zespołu.
Centralne mocowanie dokręca się przy użyciu właściwej metody unieruchomienia wału i klucza dynamometrycznego, jeśli wartość momentu jest dostępna. Nie należy zgadywać momentu na podstawie długości klucza. Zbyt słabe dokręcenie może spowodować luzowanie koła, a zbyt mocne uszkodzić gwint lub samo mocowanie.
Założenie i napięcie paska
Pasek należy założyć bez skręcania i bez używania ostrego narzędzia do podważania. Po ustawieniu go na kole pasowym trzeba sprawdzić, czy biegnie centralnie oraz czy nie dotyka osłon. Napięcie ustawia się zgodnie z zaleceniem dla konkretnego silnika i zastosowanego napędu.
Po obróceniu wałem ręcznie należy ponownie sprawdzić ułożenie paska. Jeżeli zsuwa się na bok, oceny wymagają współosiowość kół, stan paska i prawidłowe osadzenie koła pasowego. Nie wolno korygować takiego problemu przez przypadkowe zwiększanie napięcia.
7. Uzupełnij olej i skontroluj silnik po uruchomieniu
Sprawdzenie poziomu oleju
Po zakończeniu montażu należy upewnić się, że wszystkie korki, mocowania i elementy osłon są na miejscu. Jeżeli podczas pracy olej został spuszczony, trzeba wlać świeży produkt w ilości odpowiedniej dla danego silnika. Po kilku minutach postoju poziom sprawdza się na równej nawierzchni, zgodnie ze sposobem przewidzianym dla zastosowanego bagnetu.
Pierwsze uruchomienie
Silnik powinien zostać uruchomiony na krótko i pozostawiony na biegu jałowym. W tym czasie trzeba obserwować okolice pokrywy filtra, centralnego mocowania oraz koła pasowego. Pojawienie się świeżego wycieku, nietypowego hałasu, bicia koła lub zapachu przypalonego oleju oznacza konieczność natychmiastowego wyłączenia silnika.
Po krótkiej pracy silnik należy wyłączyć i ponownie sprawdzić poziom oleju oraz szczelność. Dopiero gdy nie ma wycieku, pasek pracuje prawidłowo, a zespół nie wydaje niepokojących odgłosów, można wykonać jazdę próbną. Po niej warto jeszcze raz obejrzeć miejsce czyszczenia, ponieważ niewielka nieszczelność może ujawnić się dopiero po rozgrzaniu oleju.
Prawidłowo oczyszczony filtr odśrodkowy nie wymaga wymiany wkładu, lecz dokładnego usunięcia osadu, kontroli elementów i starannego montażu. Najważniejsze są czystość podczas pracy, właściwe uszczelnienie oraz użycie momentów i procedur dopasowanych do konkretnego silnika Fiata 126p.
8. Zapisz zakres wykonanej pracy i ustal dalszą kontrolę
Po zakończeniu czyszczenia warto zanotować datę, przebieg samochodu, rodzaj zastosowanego oleju oraz informację o stanie osadu. Taki zapis ułatwia ocenę, jak szybko filtr ponownie się zabrudzi i czy odstęp między kolejnymi czynnościami jest odpowiedni.
Jeżeli podczas pracy znaleziono dużo twardego nagaru, metaliczne drobiny albo fragmenty uszczelniacza, nie należy traktować kolejnego czyszczenia jako jedynego rozwiązania. Przy następnej kontroli trzeba zwrócić uwagę, czy podobne zanieczyszczenia pojawiły się ponownie. Ich szybkie nagromadzenie może wskazywać na problem wymagający sprawdzenia układu smarowania lub zużycia silnika.
Po pierwszej jeździe próbnej dobrze jest obejrzeć okolice pokrywy przy zimnym silniku, a następnie ponownie po jego rozgrzaniu. Ślad świeżego oleju, poluzowane mocowanie, nierówna praca paska albo nowe odgłosy z okolicy koła pasowego wymagają przerwania eksploatacji i ponownej kontroli montażu.
Krótka kontrola po wykonaniu pracy
czy pokrywa filtra pozostaje sucha po rozgrzaniu silnika,
czy koło pasowe obraca się bez bicia i nietypowych odgłosów,
czy pasek nie przesuwa się na bok ani nie ociera o osłonę,
czy poziom oleju znajduje się w prawidłowym zakresie,
czy pod samochodem nie pojawiają się świeże plamy oleju.
Tak przeprowadzona kontrola pozwala szybko wykryć skutki niewłaściwego ułożenia uszczelki, niedostatecznego dokręcenia albo problemu ujawniającego się dopiero podczas pracy silnika.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy filtr odśrodkowy w Fiacie 126p wymienia się jak zwykły filtr oleju?
Nie. Zwykle należy zdjąć pokrywę, mechanicznie usunąć osad z komory filtra i ponownie zamontować element z nową uszczelką.
Gdzie znajduje się filtr odśrodkowy oleju?
W klasycznym Fiacie 126p filtr jest związany z zespołem koła pasowego wału korbowego i znajduje się pod jego pokrywą.
Czy przed czyszczeniem trzeba spuścić olej?
Jeżeli olej zostanie spuszczony podczas pracy albo jest stary i zanieczyszczony, należy przygotować odpowiednią ilość świeżego oleju. Samo spuszczenie oleju nie zastępuje czyszczenia filtra.
Czy można użyć silikonu zamiast uszczelki?
Nie należy zastępować uszczelki przypadkową ilością silikonu. Masa uszczelniająca może być użyta tylko wtedy, gdy dopuszcza ją konstrukcja i instrukcja preparatu.
Czy procedura pasuje do Fiata 126p BIS?
Nie należy bez sprawdzenia stosować procedury dla klasycznego silnika „maluchowego” w odmianie BIS, ponieważ ma ona inną konstrukcję silnika.
Jak zabezpieczyć samochód przed rozpoczęciem pracy?
Auto powinno stać na równej i stabilnej nawierzchni, z zaciągniętym hamulcem ręcznym i zabezpieczonymi kołami. Przy uniesieniu samochodu trzeba użyć odpowiednich podpór.
Najważniejsze punkty
Filtr odśrodkowy oleju w klasycznym Fiacie 126p znajduje się przy kole pasowym wału korbowego i wymaga mechanicznego czyszczenia.
Przed demontażem trzeba rozpoznać konstrukcję konkretnego silnika, szczególnie w odmianie BIS i samochodach po przeróbkach.
Samochód należy ustawić stabilnie, oczyścić okolice pokrywy i zabezpieczyć miejsce przed zabrudzeniem.
Do ponownego montażu warto przygotować nową uszczelkę oraz właściwy olej, jeśli jego wymiana jest konieczna.
Nie należy dopuszczać do przedostania się piasku, osadu ani nadmiaru silikonu do wnętrza układu smarowania.
